Στον «τελλάλη» και το ΓΕΣΥ;

Δεν πρέπει να κακοφαίνεται σε πολλούς γιατρούς ο χαρακτηρισμός «απληστία» σε όλα αυτά που παρακολουθεί ο κάθε λογικός άνθρωπος να συμβαίνουν, λίγους μήνες μετά την εισαγωγή του Γεσυ. Δεν είναι εκτός πραγματικότητας όλοι αυτοί που βλέπουν το τελευταίο διάστημα το Γεσυ, να τείνει να μετεξελιχτεί σε «πλιάτσικο». Είναι εξωφρενικά τα ποσά  που καταλήγουν στην τσέπη των ευνοημένων του συστήματος.  Οι πιο κάτω διαπιστώσεις είναι αναμφισβήτητες:

  1. Υπάρχει κατάχρηση του συστήματος, προπάντων από γιατρούς, αφού οι παραπομπές γίνονται σε ρυθμούς πινγκ-πονγκ. Η «πίττα» είναι μια και οι αυξημένες παραπομπές μειώνουν συν τοις άλλοις την τιμή μονάδας σε συναδέλφους τους.
  2. Είναι διάχυτη η ευφορία που επικρατεί μεταξύ μερίδας του ιατρικού κόσμου, ειδικά πολλών που προηγουμένως δεν έβγαζαν μεροκάματο, σε αντίθεση με την τεράστια μάζα των άλλων εργαζόμενων του ιδιωτικού τομέα που σύμφωνα και με δημοσκοπήσεις πνέει τα λοίσθια. Ευρίσκεται δηλαδή σε έπαρση και σε εύνοια μια μερίδα εργαζομένων ενώ χιλιάδες άλλοι, πέραν του ιατρικού κλάδου, με ζηλευτά προσόντα, και ακαδημαϊκά, αποτελούν «παιδιά ενός άλλου θεού».
  3. Προκαλεί επίσης έκπληξη που ο ιατρικός κόσμος στα δημόσια νοσοκομεία δυσανασχετεί και θεωρεί τους δικούς του μισθούς, των €70-110 χιλιάδων ετησίως, σαν λίγα σε σύγκριση με ότι αμείβονται πολλοί ιδιώτες συνάδελφοι τους στο Γεσυ. Ξεχνούν φυσικά την επένδυση του ιδιώτη γιατρού σε ιατρείο, εξοπλισμό και προσωπικό, όπως και τα τεράστια εφάπαξ και συντάξεις που θα παίρνουν οι ίδιοι οι κυβερνητικοί γιατροί μετά την αφυπηρέτησή τους. Ούτε λόγος φυσικά να συγκρίνουν τα εισοδήματά τους με τις €10-15 χιλιάδες ετησίως(!!) των άλλων εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα.
  4. Η ευθύνη ενός συστήματος υπό αμφισβήτηση καταλογίζεται στους πολιτικούς μας, που ενώ υπερθεμάτιζαν αρχικά για τους κανονισμούς που οι ίδιοι εισήγαγαν, σήμερα καταφέρονται με πάθος εναντίον της αρχικής τους επινόησης. Διαπιστώνουν φαίνεται ότι τα ποσά που πρέπει να καταβάλλει ο απλός κόσμος για επέκταση του Γεσυ είναι τεράστια, που είτε το Γεσυ είτε την οικονομία θα οδηγήσουν σε κατάρρευση.

Η ανάγκη για εισαγωγή ενός συστήματος υγείας δημιούργησε ένα χάσμα εισοδημάτων μεταξύ του ιατρικού κλάδου και όλων των άλλων εργαζόμενων. Δίνεται η εντύπωση ότι στην Κύπρο του 21ου αιώνα υπάρχει μια «ανώτερη τάξη εργαζόμενων» που δεν μπορεί να συγκριθεί με καμιά άλλη επαγγελματική τάξη. Όπως έλεγε πρόσφατα κάποιος σε ραδιοφωνικό σταθμό «μόνο στην Κύπρο θεωρείται ότι οι γιατροί φυτεύκουν ζωές»!!

Ας προσγειωθούμε και ας λάβουμε όλοι υπόψη ότι:

  1. Η Κύπρος είναι υπό κατοχή και κινδυνεύει να αφανιστεί αν δεν υπάρχει κοινωνική δικαιοσύνη, σαν βασική προϋπόθεση για αγώνα.
  2. Η ασθενής και εύθραυστη οικονομία μας, που εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από τον τουρισμό, δεν μπορεί να σηκώσει την επιθυμία άμεσου πλουτισμού μιας μερίδας πτυχιούχων που σε καμιά περίπτωση δεν αποτελούν ανώτερη τάξη από τον υπόλοιπο κόσμο. Αν δεν το πιστεύουν, ας ψάξουν τις συνθήκες εργασίας αλλά και τη συμπεριφορά των συναδέλφων τους στην Ευρώπη και όχι σε τριτοκοσμικές χώρες.
  3. Οι επιχειρήσεις και οι αυτοεργαζόμενοι δεν μπορούν να δαπανούν ένα συνεχώς αυξανόμενο ποσοστό του τζίρου τους για να «σπονσάρουν» την καλοζωία κάποιων εργαζομένων που τείνουν να κακομάθουν.
  4. Με τα ως άνω αρνητικά δεδομένα θα υπάρξει ίσως κορεσμός του ιατρικού επαγγέλματος αφού η Κύπρος θα κατακλυστεί σύντομα από γιατρούς, για πλείστους των οποίων δεν θα υπάρχουν ασθενείς στο εγγύς μέλλον.

Είναι γεγονός ότι υπάρχουν πολλοί γιατροί που θα επιζήσουν υπό οιεσδήποτε συνθήκες. Ταυτόχρονα όμως υπάρχουν και πολλοί άλλοι που θα φυτοζωούν αν συνεχίσουμε «με τα μυαλά που κουλιαντιρίζουμε».

Αντώνης Τρακκίδης, δημοτικός σύμβουλος.

Related posts